• Home
  • Tweederangs burgerij deel II

Tweederangs burgerij deel II

Write a comment

handicap werk

Precies een jaar geleden schreef ik hier het eerste deel tweederangs burgerij over de in mijn ogen negatieve onzichtbaarheid in de media, wat onwetendheid bij de valide mens teweegbrengt.

Een jaar verder en geen wijzigingen in het medialandschap. Nog steeds komen de rolstoelers voornamelijk in beeld om geholpen te worden met een onoverkomelijk probleem, of om een liedje te maken, of om ze om wat voor reden dan ook nog even in het zonnetje te zetten.

Nee, sinds het overlijden van Marc de Hond komen er verdacht weinig rolstoelers in beeld die uitgenodigd worden om het serieus ergens over te hebben…

Maar naar wat ik begrepen heb, moet je dan zelf een omroep starten om gezien te worden. Zo kregen we er diverse omroepen voor minderheden bij het afgelopen jaar. Omroep zwart voor de zwarte medemens, omroep vrouw voor de vrouw (hoewel is dat een minderheid? Half-half toch inmiddels?

Zelf ben ik van mening dat er vooral mensen op tv moeten komen die a. iets toevoegen en b. ergens iets van weten. We hebben al genoeg mensen die aan tafels schuiven om een mening te verkondigen en die hebben we, als 17 miljoen meningsvolle burgers, niet echt méér nodig dan feiten. De hele discussie over covid 19 is een grote verwarrende bende geworden omdat we er allemaal wat van vonden en de helft was daarvan niet op feiten maar op een mening van een panellid gestoeld.

Wat me meteen weer bij mijn tweederangs burgerschap aanbrengt. IK weet hoe het is om in een rolstoel te zitten. IK weet wat dat bij mij teweeg brengt met mijn handicap en mijn mogelijkheden en mijn eigenste eigenwijze lichaam. IK weet niet wat dat doet met de volgende persoon die in een rolstoel zit. IK weet alleen mijn dingetje.

Maar als ik dus een rolstoeler op tv zie in een hulpprogramma of missverkiezing dan herken ik mijzelf daar niet in. Ik herken wellicht het type bandjes onder de rolstoel maar in geen geval weet ik hoe hij/zij de dingen in de rolstoel ervaart of voelt. Wat zijn/haar strijd is om aan een hulpmiddel te komen. Welke capaciteiten hij/zij nog meer heeft. Wat zijn of haar echte dromen waren voordat hij/zij in een rolstoel belandde. Of de dromen die hij/zij niet kreeg omdat hij/zij vanaf de geboorte al anders benaderd, bejegend, behandeld of beleefd werd..

Maar op tv zijn we allemaal gelijk. Op tv hebben we allemaal hulp nodig. Moeten we dankbaar zijn dat we in het licht gezet worden. Dat we meegenomen worden voor bijzondere tripjes. Dat we een rolstoelbus krijgen omdat Wendy dat zo lekker reclametechnisch geregeld krijgt.

Ik wil liever dat we gezien worden als interessante individuen. Met een mening (want dat doet het zo leuk op televisie) en met het intellect voor een prangende vraag. Dat we mogen aanschuiven omdat men eens écht naar ons wil luisteren. Dat er eens niet vanuit wordt gegaan dat we alleen maar onsamenhangende hoopjes mens zijn die aan de hand genomen moeten worden. Dat we voor eens en voor altijd niet OVER ons praten maar MET ons. En dan niet met Hugo de Jonge in een radar uitzending die dan ineens wel veel kan beloven (maar niet doet want zo goed is het nog steeds niet geregeld met onze hulpmiddelservicebedrijven! (komt een andere keer!))

Kortgezegd: ik wil een heropvoedingscursus voor “valide” mensen over hoe er met ons om mag worden gegaan. Een soort etiquette zoals bij de koningin. U praat pas over ons als u mij heeft laten spreken. U legt uw hand niet zomaar op schouders of hoofd van de betrokkene. U kijkt niet meewarig naar het karretje. U praat niet met mijn duwer/begeleider/man. U geeft het wisselgeld aan mij. U luistert eerst naar mijn betoog alvorens u mij als achterlijk bestempelt. U probeert mij op zijn minst serieus te nemen en me met een goed gevoel achter te laten. U probeert mij te zien als mens…

En als dat niet helpt.

Zeg gewoon hoi, of hallo, of goedemorgen

Lach een keer als dat nog kan in deze wereld vol met zorgen

Bedenk dat u de zon kunt zijn op die verwachtingsvolle aarde

Laat mij nét zoveel mens zijn, dan laat ik u ook in uw waarde…

daan handtekening klein

rolstoel, TOB, waanvanmijndag

  • Hits: 463
schrijf hier iets...
karakters over.
log in met ( Registreer ? )
of geef een reactie als gast
Reactie laden... de reactie wordt vernieuwd binnen 00:00.

schrijf als eerste een reactie.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte wat er hier gebeurt!

Laatste reactie:

Annelies 2 maanden geleden Early birds and worms and such
The early bird catches the worm. 😊
Uiteindelijk komt het toch weer uit op ritme, reinheid en regelmaat. Wat je regelmaat dan ook is. Ik ben dan van niet te laat naar bed, en niet te laat op. Maar wel iets later dan jij. ;-)
En ik hou me er niet altijd aan, en dan stoot ik mijn neus. En fijn trouwens, jouw vroege foto's.

Liefs, Annelies

road to freedom siteHelp mij bij het realiseren van mijn droom van een hulpmiddel en klik op de foto om naar de donatiepagina te gaan!

© DaPowerrr. All rights reserved.