• Home
  • What's another year...

What's another year...

4 Comments

2021 03 15 07.21.38

Nu wilde ik eigenlijk een stuk schrijven dat ik gisteren  een jaar in zelf gekozen isolatie zat. Een jaar wat voor mij gek genoeg niet heel veel veranderde aan dagelijkse activiteiten,

het zien of horen van vrienden of kennissen (nihil), het uit eten gaan of bestellen(nihil), naar de bioscoop gaan let alone het theater(was ook al nihil). Nee er veranderde verdacht weinig.

Behalve de gespreksonderwerpen dan...

Je kon de tv niet aanzetten of het ging over covid. Over beschermde bejaarden. Over gesloten verpleeghuizen. Over overbelast zorgpersoneel. Over jeugd die dit niet aankon. Over doden die vielen. 

Het ging alleen maar over hen en nooit over mij.

Ja soms, soms ging het wel over mij.  Dan hoorde ik de Jonge praten over andere kwetsbare groepen. Over mensen met enge ziekten en immuungecompromitteerde groepen. Over mensen zoals ik.. Of niet. 

We zouden in de prikagenda naar voren gehaald worden. We wisselden van groep 4 naar groep 2 naar groep 5.  Waar we nu in zitten is niet duidelijk. Ik heb niet genoeg overgewicht anders had ik de uitnodiging al gehad. Ik moet perse Pfizer of Moderna en daar zijn er niet genoeg van. Moet ik bovendien voor naar een GGD locatie, omdat mijn huisarts geen geschikte koelkast heeft.

En nu mag ik morgen stemmen. Ik mocht gisteren en vandaag ook al, maar toen had ik geen vervoer. En dan lees je voor de grap wat er in de partijprogramma's staat over mensen met een beperking of levenslange zorgvraag. En dan had dit stuk net zo goed "tweederangs burgerij deel III" kunnen heten.

Ze zeggen dat je een land kunt meten aan de manier waarop het omgaat met zijn inwoners. Nou, zowaar ik heb gelezen zijn wij als groep in ieder geval geen prioriteit. En in geval van Covid19 snap ik dat ook helemaal. Wij zijn de groep die zich zelf al zonder morren ophokt, om maar geen ontvanger of verspreider te worden. 

Maar beseft onze overheid wel, dat wij als groep een van de grootste werkverstrekkers zijn? Dat er dankzij onze hulpvraag vele mensen kunnen eten 's avonds? Dat er dankzij ons mensen heel hard mogen nadenken om over ons lot te beslissen. Dat wij onze autonomie inleveren om niet op een zwarte lijst te komen en dan in niets meer worden voorzien.

Beseffen jullie allemaal wel, hoe gezegend je bent als je niet voor elk wissewasje je hele doopceel moet lichten? Dat je je niet kwetsbaar hoeft op te stellen om serieus genomen te worden? Staan jullie weleens stil bij hoe eenzaam het eeuwige vergelijk is dat mensen maken?  

Toen ik 20 jaar geleden thuis kwam te zitten omdat ik niet meer mócht werken, kwam ik erachter dat ik daar ook eigenlijk ook helemaal geen tijd voor heb. Ik ben aan het wachten op mijn lot, op een rolstoel, deeltaxi, wachtkamer, hulpmiddelen, medicatie, begrip, verstrekkingen, meedenken, loslaten en de bus.

De afgelopen maanden heb ik ook zitten wachten. Ik had in november een aanvraag gedaan voor de Bi-Go. Een elektrische rolstoel waar ik me zowaar weer gewoon 1 van de normale mensen waande. Ik kon nu komen waar ik met die gewone stoel niet kon. En ondanks een goede onderbouwing verandert de gemeente het verhaal wat mij verteld is en moet ik alsnog tweederde van de aanschafkosten zelf betalen.

Dus ik zoek nog een zak met geld.  Want dat die bi-go er moet komen is duidelijk. Het kan alleen nog wel even duren nu...

daan handtekening klein

quarantainekat, waanvanmijndag

  • Hits: 901
schrijf hier iets...
karakters over.
log in met ( Registreer ? )
of geef een reactie als gast
deelnemers aan deze discussie:
Reactie laden... de reactie wordt vernieuwd binnen 00:00.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte wat er hier gebeurt!

Laatste reactie:

Annelies 2 maanden geleden Early birds and worms and such
The early bird catches the worm. 😊
Uiteindelijk komt het toch weer uit op ritme, reinheid en regelmaat. Wat je regelmaat dan ook is. Ik ben dan van niet te laat naar bed, en niet te laat op. Maar wel iets later dan jij. ;-)
En ik hou me er niet altijd aan, en dan stoot ik mijn neus. En fijn trouwens, jouw vroege foto's.

Liefs, Annelies

road to freedom siteHelp mij bij het realiseren van mijn droom van een hulpmiddel en klik op de foto om naar de donatiepagina te gaan!

© DaPowerrr. All rights reserved.